Son zamanlarda sık sık belgesel izliyorum. Çevre felaketlerinin konu edinildiÄŸi belgesellere ağırlık veriyorum. Dostlarımın tavsiyesi ile izlemeye baÅŸladığım bu belgesellerde doÄŸayı katleden, doÄŸal yaÅŸamın sonunu getirecek hareketleri yapan ülkeleri gördüğümde hiç ÅŸaşırmadım diyebilirim. Dünya üzerindeki insanları öldürmekten, öksüz ve yurtsuz bırakmaktan büyük haz duyan devletler; bitkilere ve hayvanlara da aynı ÅŸekilde zulüm ediyorlar. Ve bu devletlerin başında Çin Halk Cumhuriyeti geliyor. Zulüm, kan, ölüm… Bunların olduÄŸu yerde Çin’in olmaması ÅŸaşırtıcı olurdu.

  Denizlerdeki yaÅŸam, korsan avlanma gibi konuları iÅŸleyen belgeseller serisini izlediÄŸimde buz kesildim. Denizlerin sömürüldüğü ve böyle giderse yakın zamanda denizlerdeki canlıların büyük bir bölümünün yok olacağı gerçeÄŸi ile yüzleÅŸtim. Denizleri kirletenler, su altındaki hayatı yok edenler, kaçak avlananlar, suları israf edenler… Kim bunlar? BaÅŸta Çin olmak üzere yeryüzünde kana ortak olan tüm devletleri saymak mümkün.

  Çin’in Senegal açıklarına kadar gelerek kaçak bir ÅŸekilde avlanması ve buna bütün demokratik görünümlü devletlerin sessiz kalması acı verici. Çinli balıkçılar gereÄŸinden fazla avlanıyorlar. Sadece kendi sularında deÄŸil, uluslararası sularda bile istedikleri gibi yol alıyorlar. Bu korkutucu. Birileri dur demeli!

  Kanatları, kuyrukları kesilerek denize atılan balinalar, aşırı avlanma nedeniyle balık kalmayan denizler, çok eski ve denizleri kirleten Çin gemileri, denizlerin dengesini bozan zehirler… Korkmamak mümkün deÄŸil! Denizleri korumak için gönüllü çalışanlar olmasa Çin gemilerinin karşısına kimse çıkmayacak. Bu iÅŸe kendini adayanları gönülden kutluyorum.

  Yine bir felaket ve yine başrolde aynı devlet. Çin diye bir devlet olmasa insanlık daha mutlu ve huzurlu olurdu. Buna eminim.