Yunanlılar bayılırlar tescil oyunlarına. Baklava, döner, ayran, lokum, Karagöz – Hacivat, kemençe… Türk kültürüne ait birçok ÅŸeyi kendilerine mal eden bu milleti anlamak imkansız. Bir kuruma gidip “Aha bu benim!” denilen ÅŸey öyle hemen senin olmuyor ki. Ben de Mikanos’u kendi adıma tescilleteyim o zaman. Yunanlıların fevri ve anlamsız davranışlarının dışında tescil eden kurumların tutumları da çok ilginç. Her gelene “Tamam la!” diyorlar sanırım. AraÅŸtırma falan yapılmıyor olsa gerek. Çünkü gerçekler alenen ortada ama nedense kararlar çok yanlı. Bizim de gereken önemi vermediÄŸimiz aÅŸikar.

  Tescil oyunlarında sıra hayvanlara geldi. Bir Türk izci köpeği olan zağar Yunanistan adına tescillendi. Tescilleyen kurumun başındakiler bu köpeğin Orta Asya kökenli bir köpek ırkı olduğunu bilmiyorlar mıydı? Zağarın Manisa ve Batı Toroslar civarında yetiştirildiğini duymamışlar mıydı? Zağar köpekleri hakkında yazılan kitaplar olmasına rağmen anlamsız kararlar alınmasının nedeni ne olabilir? Peki tüm bunlar yaşanırken Türkiye ne yapıyordu? Ben tek tek açıklamayacağım. Zaten cevapları biliyorsunuz.

  Ä°ÅŸ iÅŸten geçtikten sonra harekete geçmek ülkemizde gelenek haline gelmiÅŸtir. Yunanlılar bunu iyi bildikleri için kafalarına göre takılıyorlar. Tescil kurumunda dayıları çalışıyor olacak ki pervasızca her ÅŸeye atlıyorlar. ZaÄŸar, baklava, döner, lokum… Alayı benim. Çatla Yunan! Bak bu yana: Güzeller güzeli Ä°stanbul da benim! Ne oldu Yunan? Rengin deÄŸiÅŸti sanki!