Türkler yıllar boyunca güçlü devletler kurmuş ve de  bu devletlerin içinde yaşayan farklı toplulukların huzur içinde yaşamasını sağlamışlardır. Her dine ve farklı kimlikte olan insanlara saygı Türk’ün hoşgörüsünün ve farklılıklara verdiği değerin en önemli göstergesidir. Selçuklu, Osmanlı gibi geniş bir coğrafyada hüküm süren devletler, topraklarında yaşayan insanların dillerini konuşmalarına, mensubu oldukları dinin gerekliliklerini yerine getirmelerine, gelenek ve göreneklerine uygun yaşamalarına mani olmamış, aksine destek olmuşlardır.

  Türk Milleti, kendisine “Barbar” diyen Avrupalılar’a  müşkülde olduklarında yardımını esirgememiştir. Kanuni’nin esir düşen Fransız Kralı’nın yardım isteğini geri çevirmeyip ona el uzatması Türk’ün kinci olmadığını, zor durumda olan herkese yardımcı olduğunun ve olacağının göstergesidir.

  Fatih Sultan Mehmed’in İstanbul’u fethettiğinde söyledikleri ve yaptıkları Türk’ün hoşgörüsüne verilebilecek güzel örneklerdendir. Fatih, herkesin inancına saygı duyduğunu ve herkesin dilediği gibi yaşayıp, ibadet edebileceğini söylemiştir. Söylediği sözlerin arkasında duran Fatih Sultan Mehmed, İstanbul’da herkesin dinini özgürce yaşayacağı ortamı sağlamıştır.

  Çanakkale Savaşları’nda yaşanan bir olay var ki hoşgörü ve yardımseverliğin son noktası diye anlatılabilir. Türk askeri, iki cephe arasında kalan yaralı bir Anzak askerini çatışmanın ortasında kucaklar ve Anzak cephesine bırakıp geri döner. Bu  olay birçok kitaba, belgesele konu olmuştur. Bu olaydan da anlaşılacağı üzere Türk Milleti düşmanı bile olsa zor durumda olanı ezmez.

  Türk’ü “Barbar” diye nitelendirenler  ülkelerinin Cezayir’de, Fas’ta, Bosna’da, Afganistan’da, Irak’ta, Filistin’de, Karabağ’da yaptıkları barbarlıkları açıklasınlar. Türk’ün hoşgörüsünün yarısına sahip olsalar dünyada bu kadar vahşet olmazdı.