Her yolculuk hüzünlendirir beni. Gar, terminal, ayrılık varsa gözlerimde de yaÅŸ var demektir. Hemen annem düşer aklıma. Sanki ondan ayrılıyormuÅŸum gibi gelir her yolculuk sırasında. Hele cam kenarı ise biletim, yol üstündeki tüm otogarlarda annem el sallar bana. Yapışırım cama aÄŸlamaklı ve “Tamam annem!” derim. Çünkü her el sallayışında “Kendine dikkat et yavrum!” der annem oÄŸluna. Bu yüzden yolculuklarım hüzünlü olur benim. Yollar bitmek bilmez, anneme kavuÅŸacağım vakit bir türlü gelmez. Birkaç saatte çöker, yaÅŸlanıverir gencecik adam cam kenarında… Devamını Oku