Üzüm baÄŸlarının arasından kıvrılan ince bir yol götürüyor beni Kemaliye’ye. Her yanım sarı ve yeÅŸil, her yanım baÄŸ dolu. Yol hiç bitmesin istiyorum bir an. O kadar güzel ki dört bir yan… Ve AlaÅŸehir’den baÅŸlayan kısa yolculuk son buluyor. Kemaliye’deyim. Yanımda dostlarım ve deÄŸerli dostlarıma misafirim bu akÅŸam. Bu ne büyük mutluluk… Kubilay’a Ahmet’e ve kardeÅŸlerimin ailelerine çok ama çok teÅŸekkür ediyorum. Devamını Oku