nuManaGa.com

Sadık Askankara’nın Cicoz’u

Sevimli ismiyle, renkli misketlerin süslediği hoş kapağıyla okuyucuyu kendine çeken bir kitap Cicoz. Bu ilk etkilenmenin ardından bitmiyor eserle ile aramızdaki bağ. Başlıyoruz buram buram Ege kokan, Denizli ve Didim ekseninde gelişen, tiyatronun vazgeçilmezliğini damar edinen öykülere. Ege’nin ve Denizli’nin her karesini çok sevmemin de etkisiyle garip bir bağlanma gerçekleşiyor Cicoz ile aramızda.

Denizli’de doğan, Selgesusta Buse, Sığınak gibi önemli romanlara imza atan M. Sadık Aslankara’nın Cicoz’u altı bölüme yayılan on iki öyküden meydana gelmekte. Üslubun okuyucudan yana olduğu eserde anlatıcının çocukluk anılarının geniş yer tuttuğunu söyleyebiliriz. Tiyatroyu hayatın bir parçası değil de hayatın ta kendisi olarak gören bireylerin de bu anılardaki payı bir hayli büyük. Birbiriyle bağlantıları bulunan öykülerin her birine sinen sahne tozunun büyüleyen kokusu okurların da ciğerlerine doldurabileceği incelikte cümlelere nakşedilmiş.

Öykülerin her biri peş peşe birbirine bağlanıyor denilemez. Geriye dönüşler mevcut. Hatta kitabın birinci öyküsü olan İlkay‘da beliren görüntüler son esere yani Sonay‘a dek peşinizden geliyor.

Cicoz‘un ilk bölümü Mazı‘da yer alan Sabah adlı öykünün beni en çok etkileyenlerden olduğunu söylemeliyim. Anlatıcının yalnız ve ara ara görünen dayısının hikayesinde çok şey bulmak mümkün. Burada gerçekten kendine has özellikleri olan bir karakterle tanıştırıyor bizi Aslankara. Eski bir tiyatrocu olan ve maddi sıkıntılar yaşayan dayısıyla gurur duyan anlatıcı bunu pek belli edemiyor, dile getiremiyor. Eşinin tutumunun bunda etkisi var; lakin kendi içindeki parçaların da payı yok denemez. Dayı ise her şeyin farkında; ama yansıtmıyor ve kendine has üslubuyla öyküyü renklendirmeye devam ediyor.

“Saatimiz kaç?

Paramız ne kadar?

Dayım hep çoğul konuşurdu.

Çocuklarımız nasıl…”

Uzun uzun, bölüm bölüm kitabı irdelemeyeceğim. Kitap incelemesi değil, kısa öneri yazıları yazmaya çalıştığımı belirtmek isterim. Sevdiğim, okurken etkilendiğim eserleri bu alana taşımaktayım. Cicoz da onlardan biri. Keyif, neşe, hüzün, vefa, tiyatro, Ege ve daha fazlası Cicoz‘un sayfalarında.

YAZIYI BEĞENDİN Mİ? DURMA PAYLAŞ!
Etiketler: , , , , ,

Bir Yorum Yazın

Önceki yazıyı okuyun:
İsrail'i Kınamıyorum
İsrail Niçin Çocukları Öldürür?

Gazze, katil İsrail'in son teknolojinin ürünü olan silahlarıyla ölüm yağdırdığı ve acının bir an eksik olmadığı bir yer. Senelerdir durmayan...

Kapat