Son dönemlerde müzik piyasasındaki kalite oldukça düştü. Birkaç isim ve eser dışında vasatı aşamayan şarkılar dinler olduk. Bu şarkıların yer aldığı albümlere de o kadar parayı vermemiz bekleniyor hala. Korsana hayır! Eyvallah bence de hayır ama ortaya adam gibi bir şey konsun ki alalım. Albüme bir şarkı koyup 5 küsür tane farklı remix yapmanın manası yok. Adına da “single” diyorlar. Vallaha mı? El adama güler. Üretememenin göstergesi işte bu tek şarkılık albümler. Bir de “cover” gibi saçma sapan adlandırmalar yapıp bildiğimiz ve beğenerek dinlediğimiz eski şarkıların içine edenler var.  Güzelim türküleri, sanat müziği eserlerini, Sezen Aksu şarkılarını kılıktan kılığa sokan yani “cover” yapanlar da genellikle rakçı pardon rock müzik söyleyen müzisyenler… Ya da kendini müzisyen sananlar…

  Bir dönem türküleri katletme furyası başlamıştı. O dönemde bir sürü rakçı güzelim türkülerimizi şekilden şekile sokmuş ve sözde kendi tarzlarına uyarlamıştı. Türkü dinlemeyi kıroluk olarak gören entel bayan kardeşlerim de bu rakçı tayfasının kasetlerini bayıla bayıla almıştı. Sonraları arabeske yöneldi rakçılarımız. Damar parçaları da elden geçirdiler. Bağırarak söyleyince güzel oluyor sanırım. Yine bu entel kardeşlerim kıro dedikleri arabeskçilerin şarkılarını elektro gitar ile dinleyip entelliklerinden ödün vermediler. “Yalnızım Dostlarım” isimli şarkıyı bağıra çağıra okuyan bir arkadaş için televizyon başına kitlenen çok arkadaş tanıyorum.

  Son zamanlarda ise rakçılar ve rak grupları sanat müziğimize el atmaya başladı. Emre Aydın – Senede Bir gün, Gripin – Dalgalandım Duruldum, Pamela – Muhabbet Bağı… Bu liste uzayıp gidiyor. Ve bu şarkıları taparcasına dinleyen bir sürü kişi var. “Rock Cover” şeklinde arama yaparsanız bu arkadaşların bu şarkılar üzerindeki düşüncelerini yansıtan yazılara ulaşabilirsiniz.

  Peki neden sanat müziğini ya da eski pop şarkılarını kullanıyor rakçılar? Gece Yolcuları, Piiz, Duman, Öztürk, Meyan falan filan… Üretemiyorlar mı yoksa? Kendi besteleri yok mu? Bu iş garanticilikten başka bir şey değil. Çok bilinen ve sevilen bir şarkıyı söylerseniz pek tabi konserlerinizde size eşlik edenlerin sayısı çok olur. Yine albümlerine aldıkları bu eserler sayesinde boşlukları dolduruyorlar. 2 beste var ise 4 tane “cover” yapılıyor ve alın size albüm… Madem üretmiyorsunuz durmadan piyasaya çıkıp durmayın. Her gün yeni bir rak grubu türüyor. Kolpa, culpa, teneke, takla, makla… Koy bir isim, bir elektro gitar, bir davul al ve bağıra çağıra söyleyeceğin eski bir şarkı bul. Bravo! İşte sanatçı oldunuz.

  Üretene saygım sonsuz… Şebnem FERAH, Murat KEKİLLİ gibi isimler rak müziğin hakkını veriyor. Emel SAYIN’dan Senede Bir Gün, Orhan GENCEBAY’dan Kaderimin Oyunu… Bu şarkıların orijinalini dinlemeyip “cover” yapılmış versiyonlarını bayıla bayıla dinleyenlere anlam veremiyorum. Emel Hanım, Şebnem FERAH’tan Sil Baştan’ı söylese yakışmaz değil mi? İşte birbirinden güzel şarkıları “cover” yaparak katledenlerin ağzına da bu güzel şarkılar yakışmıyor.