nuManaGa.com

Öyküde Ne Ararım?

Öyküde Ne Ararım?  Öykü bir yaşam biçimidir. Yazıyorsan, okuyorsan her dakikanda öykü var demektir. Okurum, yazarım. Hayatımın her anına öyküyü koyarım ve hayat ararım öyküde, insan ararım. Fikir de ararım elbette; ama fikrini hayatla harmanlamayanların cümleleri kuru ve ışıksız gelir bana. Çünkü bu cümlelerde sarı güneş ışıkları, mavi deniz, ılık bir bahar günü, parlak tüylü bir turna kuşu, bir annenin aydınlık gölgesi yoktur.

  Bugün bir gazete küpürünün sararmış çehresine dokunduğumda öyküde aradığım lezzeti büyük ustada bulacağımı bir kez daha anladım. Şöyle yazıyordu o sarı gazete küpüründe:

  “Bir kıyı kahvesinin önündeydi vapurumuz. Sait Faik ‘Şu kahveyi anlatmak istesen söze nereden başlarsın?’ dedi. ‘Gözüne ilk çarpan şeyler nelerdir?’ diye devam etti. Sınav sorusu gibi bir şeydi. Birden şaşırdım, kahvenin duvarına asılmış İran Şahı ile Atatürk’ü gösteren renkli resimlere gözüm takıldı: ‘Bu resimlerden başlarım, sonra kahvenin içindekileri anlatırım.’ dedim. Sait kızarak ‘Hikaye duvarda değil, orada oturan ihtiyar adamda.’ dedi.”

  İşte ben öyküde bunları ararım; yani ben öyküde Sait Faik’i ararım. Hem zaten hepimiz onun paltosundan çıkmadık mı?

YAZIYI BEĞENDİN Mİ? DURMA PAYLAŞ!
Etiketler: , , , , ,

Bir Yorum Yazın

Önceki yazıyı okuyun:
Demografik Problem
Işıkları Kapatın

  Terör örgütüyle pazarlığa girmek bir devletin yapacağı son şey bile değildir. Biz denenecek binlerce yolu görmezlikten gelip it sürüsünü...

Kapat