İçinde birbirinden güzel ve acıklı hikayelerin bulunduğu eserin yazarı Salih Gülen. Kitap Yitik Hazine Yayınları’ndan çıkmış. 127 sayfadan oluşan eser bir çırpıda okunuyor. Dil ağır değil. Yabancı olacağınız hiçbir kelime yok. Kitabı İki saat gibi bir sürede bitirebilirsiniz. Önünüzde hiçbir engel yok. Tabi tembellik hariç. Şunu da belirtmek isterim ki eser kimi arkadaşlara çok yavan gelebilir. Bence de öyle. Fakat kitaplığınızda bulunmasını tavsiye ederim. Çünkü ortaokul veya lise çağlarında kardeşiniz, yeğeniniz falan varsa ona önerebileceğiniz bir kitap. Bu yaşlardaki kardeşlerimizin her gün kitabın bir bölümünü okuması ve atalarının zor zamanlarında bile nasıl güçlü durduklarını görmesi gerçekten çok yararlı olur.

Eserde Osmanlı Devleti’nin kuruluş döneminden çöküş dönemine dek yaşadığı zor zamanlara yer verilmiş. Kuruluş döneminde Bizanslılar’ın pususuna düşülmesi, Estergon Kalesi’nin kaybedilişi ve tekrar fethedilişi, Birinci Dünya Savaşı sırasında askerlerimizin yokluk ve onca sıkıntıya rağmen ayakta duruşu gibi… Kitap 11 bölümden oluşmakta. 11 hikaye de diyebiliriz. Benim en beğendiğim hikaye: Kudus’te Bir Onbaşı Hasan. Daha önce bu hikayeye benzer hikayeler dinlemiştim. Fakat en iyi yazılanı bu diyebilirim. Kısaca özetleyeyim: Osmanlı Kudüs’ü kaybedince kutsal mekanlara zarar verilmesini önlemek için Kudüs’te bir artçı birlik bırakmıştır. Cumhuriyet kurulduktan sonra 1972′de Türk heyeti İsrail’e bir gezi yapar. Bu geziyi takip eden bir gazeteci Mescid-i Aksa’da eski üniformalı bir dedeyle karşılaşır. Tercümana sorar dedenin kim olduğunu. Deli herhalde cevabını alır. Daha sonra dedeye yaklaşır ve selam verir. Dede: “Türk müsün?” “Padişahımız nasıldır?” gibi sorular sorar ve anlatır. O bir Osmanlı askeridir ve hala Mescid-i Aksa’yı korumak için oradadır….

Yukarıdaki hikaye gerçekten çok etkileyici. Tamamını kitaptan okuduğunuzda tüyleriniz diken diken olacak eminim.

Salih Gülen’in yazdığı Osmanlı’nın Gözyaşları, kitaplığınızda yer bulması gereken bir eser. Bence mutlaka edinin.