Yavuz Sultan Selim, Mısır Seferi’nde başarılı olmuştu. Bütün halk toplanmış onu şehre girerken alkışlamak için sabırsızlanıyordu ama Yavuz, gece olmadan şehre girmek istemiyordu. Bunun sebebini herkes merak ettiği halde hiç kimse sormaya cesaret edemiyordu. Sonunda büyük alimlerden olan İbni Kemal bu sessizliği bozarak Yavuz’a:
“Padişahım, bir maruzatım var,” dedi.

Yavuz gayet rahat ve sakindi. Yavuz’un “Efendi, ne istediğin varsa hiç çekinmeden söyle,” demesi üzerine İbni Kemal cevabı merak edilen soruyu şöyle sordu:
“Askerler merakta, bütün halk sokağa dökülmüş sizi alkışlamayı beklerken siz hala şehre girmezsiniz. Bunun sebebi nedir?”

  Yavuz şu şahane cevabı verdi:
 “Efendi, sen bizi hala tanıyamadın mı? Biz; şan, şöhret ve alkış toplamak için değil, Allah rızasını kazanmak için savaşırız.”

  Yavuz’un verdiği harika cevaptan da anlaşılacağı üzere biz keyfi yere kimseyle savaşmayız, kimseyi sürmeyiz veya tecrit etmeyiz. Milletimizi barbarlıkla, soykırım yapmakla suçlayan tarih bilgisinden yoksun insanların suçlamalarına anlam vermek mümkün değil. Allah rızası için savaştığını söyleyen ve savaşma hukukuna ”medeni” diye tanımlananlardan daha fazla önem veren bir milleti içi boş ithamlarla kirletmeye çalışmak ne büyük gaflettir. Asıl üzücü olan ise atalarını tanımayıp şimdilerde özür dileyenler ve olayları saptırıp tarihimizi kirletmeye çalışanların olmasıdır.

  Türkler hiçbir zaman işkence yapan, tecavüz eden, kadınları ganimet sayan, insanları memleketlerinden süren bir anlayışı benimsememiştir. “Türk gibi güçlü ve yardımsever.” sözünü söyleyen birçok milletin olduğunu göz önünde bulundurursak atalarımızın ne kadar merhametli olduğunu daha iyi anlayabiliriz. Tabi anlamak istemeyenler olacaktır. “…dahilî ve haricî bedhahlar” iş başındalar fakat unutmasınlar ki ülkemizin aydınlık yüzü gençler, atılan iftiralara, yapılan saldırılara her zaman karşı koyacaklardır.