nuManaGa.com

Kovulmuşların Evi

Ali Ayçil, son dönemde adından sıklıkla söz edilen şairlerden. Ayçil’in şiirlerinin yanında nefis deneme yazıları da bulunmakta. Daha önce denemelerinden meydana gelen bir kitabı paylaşmıştım sizlerle: Ceviz Sandıklar ve Para Kasaları. Yine deneme yazılarından oluşan ve içindeki duygu yüklü cümlelerle yüreklerin bam teline dokunan bir Ali Ayçil kitabıyla karşınızdayım: Kovulmuşların Evi.

Kovulmuşların Evi, Timaş Yayınları’nın okurla buluşturduğu bir eser. İçinde otuz dört içten yazının bulunduğu bu kitap ilk cümlesinden itibaren bir duygu olarak damarlarda dolaşmaya başlıyor. Hüzünle kol kola sayfalarda ilerliyor gözler. Yirmi Bir Numaralı Koltuk ile başlayan yolculuk, Dünya ile sonlanıyor.

Şair kimliğinin etkisini görüyoruz Ali Ayçil’in cümlelerinde. “Karasız bir yaprak”, “bayatlamış gezegen”,”tabir kitaplarının sayfalarına sığınan kadınlar” ifadeleri bu hususu açıklamak için yeterli sanırım.

Her yazı farklı bir yüreğe hitap eder elbet. Benim yüreğime dokunan ise “Bir Gün Babamızın Resmi de Ölür” başlıklı yazı. Babalarımız, evlerimizin dertli, sessiz adamları Ali Ayçil’in bu yazısında “değer” buluyor. Babalarımızın yüzüne uzun uzun bakmamızı sağlıyor. Kısa bir alıntı yapmak istiyorum bu yazıdan:

  “Her gün elbiselerini giydirip sokaklara saldığımız o ‘biraz’ yabancının, zamanın karşısında nasıl da eriyip gittiğini fark etmeyiz bile. Oysa ilkin ve hep onun elbiseleri yaşlanır, ilkin ve hep onun saçları ağarır, ilkin ve hep o öksürür. Bir alışkanlığın perde gerisinden baktığımız o yüzde zaman, çizgilerden, girintilerden ve çıkıntılardan yeni bir yüz yapar; bunu da fark etmeyiz.”

Yukarıdaki bölümden sonra içimde bir şeyler ezildi. Devamında ise gözlerimin buğularının ardından bakmaya başladım sayfalara. “Babalarımız, evlerimizin dertli sessiz adamları…” cümleleri de ansızın dökülüverdi dudaklarımdan.

Cevapsız, Bazen, Anneme İyi Bir Oğul, Küçük Camilerin Vakit Arası, Gök Nöbetçisi, Ficek Atmaya Giden Kızlar… Her metinde “biz” varız ve her metinde hissettiğimiz “bizim” duygularımız. Okumalı… Ali Ayçil, Kovulmuşların Evi, bu hisli “yürek kitabı” mutlaka okunmalı.

YAZIYI BEĞENDİN Mİ? DURMA PAYLAŞ!
Etiketler: , , ,

Bir Yorum Yazın

Önceki yazıyı okuyun:
Google Yardım Forumları Hikaye
Yardım Forumları Hikayeden İbaret

  Google ile alakalı sorunlar mı var? İndexleriniz mi siliniyor? Yazdıklarınız Google tarafından dizine eklenmiyor mu? Araştırdınız, uğraştınız, didindiniz... Ne...

Kapat