Büyüleyici beyazlık… En küstah ve en günahkar ÅŸehirleri bile temizliyor sanki yaÄŸan kar. Bir melek eli deÄŸmiÅŸ gibi tertemiz oluyor her yer. Ve insanlar… En gaddar insanlar bile çocuk oluveriyorlar kar tanelerini görünce. Kayıyorlar, kar topu oynuyorlar, kardan adam yapıyorlar… Kötülükler, kötüler kaybolup gidiyor beyaz örtü sayesinde. Nasıl bir dokunuÅŸsa kar tanelerindeki… KeÅŸke hep kar yaÄŸsa demekten alamıyor insan kendini.

  KoÅŸar adım iÅŸlerine gitmeye çalışan, somurtan insanlar yok kar yaÄŸdığında sokaklarda. Gülen yüzleri ile kar topu oynayan ve akıllarındaki acabalar ile  çevresindekilere utanarak bakan insanlar var. Sokaklar ÅŸen ve konuÅŸkan. Parklar görmediÄŸi kadar ilgi görüyor. Ne kadar maharetli ÅŸu kar taneleri…

  En güzeli ise araç sayısının beyaz örtü serildiÄŸinde azalması. Sokaklar yayalara kalıyor. Korna sesi yok denecek kadar az. Kahkahaların ÅŸen sesi çınlıyor kulaklarda. Elindeki kar topu ile arkadaşını kovalayan bir çocuÄŸun sevinç ile titreyen sesinden daha güzel bir ses var mı? MutluluÄŸu hatırlatıyor bizlere kar taneleri…

  Tanımadığınız bir insandan gelen kar topu ile buluveriyorsunuz kendinizi eÄŸlencenin içinde. Küçük bir öğrenci grubu hedef olarak sizi seçtiyse deÄŸmeyin yaÅŸanan anın keyfine. Gülümsemeler, kaçışmalar, atlamalar, zıplamalar… Sonra helalleÅŸip ayrılmalar. Unuttuklarımızı tekrar yaÅŸatıyor kar taneleri…

  Boy boy kardan adamlar, ilk kez kar gören küçükler, fotoÄŸraf makineleri ile ölümsüzleÅŸtirilen neÅŸeli dakikalar… Nasıl bir huzur gelmiÅŸ ÅŸehre. Sanki herkes tok, dertsiz, mutlu, huzurlu… Tek uÄŸraÅŸ kar ve eÄŸlence. YaÅŸamın zevkli yanlarını gösteriyor ve kederleri rafa kaldırıyor kar taneleri…

  Şehre ve yüreklere birkaç günlüğüne örtülen beyaz örtü ne büyük mutluluklara gebe. Teşekkürler kar taneleri.