Heyecan, mutluluk, huzur… Üçünü harmanlayan baÅŸka zaman var mı? Bayram nefis bir tablo. Gönüllerin feraha ermesi, küslerin barışması, dillerin hizaya girmesi, gıybet denen illetin önünün kesilmesi huzuru; ailelerin, dostların bir araya gelmesi, kederlerin kenara itilmesi, ziyaretler mutluluÄŸu; bugünün bayram olduÄŸunu bilmek, küçüklerin bayramlıklarına bakarak uyanmaları, rengarenk giyinip ÅŸeker toplamak için sokaÄŸa fırlamaları heyecanı anlatıyor. Bu tablo kadar güzeli yeryüzünde yok. Ä°lahi bir dokunuÅŸun bu tabloya kattıkları hiçbir ressamın fırçasında bulunmayan bir renktir.

  Eskisi, yenisi fark etmez. Bayramlar her zaman güzeldir. Çocuklarımız her zaman güzel deÄŸil mi? Birlikte olmak mutluluk vermez mi her daim? O zaman yeniler de güzeldir… Bayramın getirdiklerini görmeyi bilene yeni bayramlar da huzur, sevinç verir elbette. “Görmesini bilmeyen eski bayramlarda ne buluyordu ki?” diye düşünmeden edemiyor insan.

  MutluluÄŸun paylaşıldıkça çoÄŸaldığının belgesidir bayramlar. El öpmeler, harçlıklar, ziyaretler, ikramlar… Anneler, babalar, dedeler, nineler, çocuklar, dostlar, komÅŸular… Yüreklerin birbirine yaklaÅŸtığı zamanların getirdiÄŸi tarifsiz neÅŸeye doymak için bayram günlerinin deÄŸerini bilmek ve bu kutlu günleri ihya etmek lazım. SokaÄŸa çıkmak, bayramlaÅŸmak, insanların gözlerinin içine bakarak gülmek ve daha fazlasını yapmak gerek. Senede kaç kere bayram? Tadını çıkarmalı, zevkine varmalı, doymalı insan.

  Mutluyum, huzurluyum… Bir bayrama daha kavuÅŸmanın verdiÄŸi tarifsiz bir duygu yaşıyorum. Bu duygu o kadar güzel ki… En kıymetlilerimle yani ailemle beraberim. Bayram namazımı kıldım, bayramlaÅŸtım, tatlılar yedim, etrafa gülücükler dağıttım, kızgınlıklarımı rafa kaldırdım, çocuklara ÅŸekerler verdim… Bayramı bayram gibi yaÅŸadım.  KeÅŸke her gün bayram olsa! Yahut bizler ömür denen kısa zamanın deÄŸerini bilip, nefes aldığımız her dakikayı bayrammış gibi geçirebilsek…

  Huzur, mutluluk, şefkat, anlayış ilelebet yüreklerde yer bulsun. Bayramlar mübarek, kutlu ve de mutlu olsun!