Saçlar bir garip, gözler deÄŸiÅŸik, fosforlu geziyor kızlarımız. Boyasız, badanasız sokaÄŸa çıkmıyorlar. Gözler, kaÅŸlar, dudaklar, saçlar… Boyanacak çok yer var. Hiç üşenmeden boyuyorlar, boyanıyorlar. Zaman falan hikaye. Ondan dem vurmaya gerek bile görmüyorum. Mesele tanınmamak. Boyalıyken selamlaÅŸtığım çoÄŸu insanı aksi durumlarda çıkaramıyorum. Sonra da “Havalanmış bu!” ithamlarına maruz kalıyorum.

  Hep havalıydım! Kimseden sleamı sabahı esirgemedim ÅŸu güne dek. Yani havadan, rüzgardan falan deÄŸil; hakikaten tanıyamıyorum. Saçlar bir gün sarı diÄŸer gün kahverengi, öbür gün mor; suratlar bazen badanalı bazen yaÄŸlı boyalı bazen de kireçli; kafa bir gün açık bir gün kapalı… Her gün farklı bir insan görüyor gibiyim. Bana kızmayın! Badanasız görmeye alışkın deÄŸil ki gözler; seçemiyor haliyle. Lütfen badana yapmadan sokaÄŸa çıkmayın! Ve her gün deÄŸiÅŸmeyin! Sabit kalın birkaç ay!

  Yazının ana fikrini belirtmek istiyorum: Her şeyin fazlası zarar! Saygılar!