Geç kalan bir yazı… Her ÅŸeye vakit bulan ben nedense yazı yazmaya vakit bulamadım. Neyse bu konuyu geçelim ve at çiftliÄŸinde geçirdiÄŸimiz güzel günü yad edelim. Aynı gün ALES olması nedeniyle geç katıldım arkadaÅŸlarımızın arasına. At çiftliÄŸinin uzak olması da eklenince epey ilerledi saat. Ancak öğleden sonra ulaÅŸabildim çiftliÄŸe. Sabah on gibi orada olmak, kahvaltıya katılıp daha çok ata binmek vardı… Olsun kısa sürse bile arkadaÅŸlarla birlikte olmak paha biçilemez.

Geç katıldığımı söylemiÅŸtim. Çok ÅŸey kaçırmışım çok. Sohbetleri, oyunları… Kalan bölümde ata binmek dışında bir de karnımızı doyurduk. Ekmek arası köftelerimiz ve ayran… SaÄŸ olsun Murat kardeÅŸim torpil geçti. Malum ALES’ten çıktım, yoruldum, savruldum, yıkıldım… Güzel bir yemekten sonra hop tekrar atlara… Bu sefer ilk bindiÄŸim attan kaçıyorum. Vur vur koÅŸmuyor arkadaÅŸ… Tabi doÄŸrusunu seyislerden biri söylüyor: “KoÅŸmayan at yoktur, koÅŸturamayan binici vardır.” Yazın bu özlü sözü bir kenara. At deÄŸiÅŸikliÄŸi iÅŸe yarıyor ve bu sefer dörtnala koÅŸturabiliyorum. Bu arada CoÅŸkun’un Tarkan filmlerinde rol alacak derecede at bindiÄŸine de ÅŸahit olduk. Ä°ki dakika durmadı arkadaÅŸ.

Bu güzel organizasyon sayesinde ata binmenin ne kadar zevkli olduÄŸunu anlamış oldum. Herkese tavsiye ederim. Arabayla hız yapmaya benzemiyor. Çok farklı bir duygu… Sizi alıp götüren kanlı, canlı bir ÅŸey. Mutlaka deneyin. Bana hak vereceksiniz.

Bu güzel organizasyonda emeÄŸi geçen herkese teÅŸekkürler.Denizlispor At ÇiftliÄŸi çalışanları çok güzel ağırladılar. SaÄŸ olsunlar. Böyle güzel organizasyonları sık sık yapalım.  Sayın Murat YaÄŸmur’a duyurulur.

At çiftliğinden birkaç fotoğraf: